Zichtbare ongemakken

Het open delen helpt mij om mijzelf helemaal te nemen zoals ik ben. Nu ik met Pepijn, die nog geen 10 weken oud is, op avontuur in Schotland ben, ervaar ik opnieuw dat mensen hier iets van vinden:

Onverantwoordelijk, onzinnig, wat heeft Pepijn hier nou aan? Stoer, gewaagd, oneerlijk voor Emiel, zielig dat Pepijn zo’n reis moet maken, superleuk dat we dit samen doen.

Dit zijn zomaar even wat voorbeelden van wat ik gehoord of gemerkt heb.

Hoe erg laat ik mij hierdoor beïnvloeden? Wat is er waar van wat ik denk te merken?

Een paar weken terug deelde ik over het ongelukje dat ik gehad heb met Pepijn achter in de auto. Met het plaatsen wist ik dat veel mensen hier ook iets van zouden vinden. Toch heb ik het online gezet en ik sta er nog steeds achter. Ik hoef hier online mijzelf niet te verkopen. Wat ik probeer te bereiken is meer openheid, echtheid en acceptatie voor hoe mensen zijn en wat mensen kunnen overkomen in het leven. Ik blijf hierin dichtbij mijzelf en gebruik voorbeelden uit mijn eigen leven. Het ongelukje is iets waar ik mij voor schaam. Ik voel mij een slechte en onverantwoordelijke moeder. Ook schaam ik mij voor het feit dat ik niet eens doorhad dat ik op mijn mobiel zat. Blijkbaar had ik mijzelf aangeleerd dat even navigatie aanzetten niet telde, onder het mom: mobielgebruik.

Ik hoor je denken: waarom zet je het dan online? Bijna niemand had dit hoeven te weten. Nu weten 900 mensen het en die praten het door en vinden er wat van met elkaar. Zichtbaar zijn helpt mij om dichter bij mijzelf te blijven. Juist doordat ik weet dat er veel mensen wat van kunnen vinden, gaat het er voor mij om hoe ik hiermee omga. Tussen mijn 18e en 28e trok ik mij veel aan van wat andere mensen van mij dachten. Als er iets in het leven is waar je onzeker van kunt worden, is het je laten sturen door meningen van anderen.

Hoe anderen over mij denken laat mij niet onverschillig. Toch vind ik mijn eigen kijk op mijn keuzes belangrijker. Ik wil mijzelf niet afremmen door oordelen van anderen. Ik wil niet mee hobbelen met de meute. Ik wil doen waarvan ik denk dat het mij verrijkt, waarvan ik denk dat het leven mooier kan worden. Door te delen over het ongeluk laat ik zien dat ik ondanks een verkeerde keuze er les uit haal en weer doorga. Dat ik mijn imperfectie zelf ook kan accepteren. Door naar Schotland te gaan denk ik zelf dat ik een leukere moeder ben voor Pepijn. Hij weet het later niet meer, maar ik geloof dat het voor de band die we samen aan het bouwen zijn heel positief werkt. Hij gaat nu, nu hij nog zo klein is, mee in mijn energie. Als ik op avontuur ben, dan voel ik mij intens gelukkig. En ik geloof dat hij daarop meelift. Daarnaast zijn flexibiliteit en ondernemen waarden die ik hem mee wil geven. Door het voor te leven is het in mijn beleving de beste manier van onderwijzen. ;)

Je gehele zelf kunnen zijn, niet ondanks, maar dankzij de ongemakken die daarbij horen.