Onderweg

Afgelopen periode heb ik zo’n 25 gesprekken gevoerd met oudere mensen. Wat mij het meest is bijgebleven, is hoeveel kracht er in levensverhalen schuilt. Wat een mens meemaakt, waar iemand doorheen gaat en hoe we ons kunnen ontwikkelen en meebewegen met onze tijd. Het geeft mij opnieuw het besef dat het leven gaat om onderweg zijn en niet om het eindpunt.

Om eerlijk te zijn vind ik dat de laatste tijd zelf best lastig. Soms vraag ik mij af: is het werk dat ik nu doe het werk waarvoor ik gestopt ben met de boerderij? Hoor ik wel thuis in een kerk? Ik ben 34, terwijl de mensen voor wie ik sta of met wie ik in gesprek ben vaak 65-plus zijn.

Afgelopen maanden heb ik hier best mee geworsteld. Ik zie mijn leven steeds meer vorm krijgen, maar soms mis ik het zicht op waar ik naartoe werk. Is er eigenlijk wel een rode draad in het geheel, of doe ik maar wat?

Nu, aan het einde van het schooljaar, moet ik weer ontzettend veel reflecteren. Ook heb ik hier fijne gesprekken over gehad. De afgelopen weken besef ik steeds meer dat er zeker een lijn zit in al mijn uitprobeersels. En dat geeft rust.

De laatste tijd merkte ik een negativiteit bij mijzelf die me leeg trok en tornde aan mijn zelfbeeld. Bizar hoe zoiets er langzaam in kan sluipen. Door het weer scherp te hebben, kan ik ook weer een andere houding aannemen en dankbaar zijn voor alles waar ik nu mee bezig ben.

Ik ben namelijk ontzettend veel waardevolle dingen aan het doen:

1. De podcast: Tussen geloof en leven

2. Ritueel begeleider bij uitvaarten

3. Thema-avonden organiseren over zingeving

4. Pastorale / geestelijke verzorgingsgesprekken voeren

5. Voorgaan tijdens kerkdiensten

6. De theologie opleiding

7. Verkennen hoe Malawi meer een rol kan spelen in mijn leven (binnenkort meer hierover)

8. Aan het nadenken over hoe ik honden kan gaan inzetten in mijn werk.

   
   

Nu ik volop aan het reflecteren ben, erover praat en erover nadenk, zie ik ineens iets wat ik eerst niet zag.

Misschien is luisteren naar de verhalen van mensen, bezig zijn met existentiële vragen en op zoek zijn naar betekenis in het leven hier en nu wel mijn grootste drijfveer. Zonder dat ik het doorheb, beweeg ik mij steeds meer in de richting van het worden van een zingevingsspecialist.

Het helpt mij om er woorden aan te geven, zodat ik weer zie waar ik naartoe werk.