Een lege maag

Afgelopen week ben ik een aantal keer in confrontatie gekomen met mijn gevoelens rondom het stoppen met de boerderij. 1,5 week geleden hebben Emiel en ik in Belize een heel leuke pizzabakkersfamilie ontmoet. Eerst hebben we met de kinderen gespeeld en pizza gegeten. Op een gegeven moment hebben we een tijd met de ouders gepraat. De vader van de familie was erg goed op de hoogte van al het nieuws in de wereld. Hij heeft ons een korte geschiedenisles gegeven over Guatemala en zijn opinie hierover. Daarna hebben we het een tijdje over de oorlog in Rusland en Oekraïne gehad. Het is interessant om te merken dat hier in Midden- en Zuid-Amerika heel anders tegen de oorlog wordt aangekeken. Wij in Europa horen het verhaal vanuit Oekraïne. We hebben ontzettend weinig informatie vanuit Rusland. We zijn al verschillende keren flink door elkaar geschud met onze eigen denkwijze. Dit is iets wat ik erg leuk vind aan reizen. Je wordt uit je eigen bubbel getrokken en leert verhalen vanuit meerdere oogpunten te bekijken. Ik dwaal een klein beetje af. Het opvallende aan dit gesprek vond ik dat hij over de boerenprotesten in Nederland begon. Deze man woont in een klein dorpje in Belize en is nog nooit in een ander land geweest. Hij zei tegen ons: ‘Ik dacht altijd dat Nederlanders intelligente en slimme mensen zijn. Maar als boeren moeten protesteren voor bestaansrecht, dan lijkt het wel alsof ze niet meer begrijpen dat voedsel basisbehoefte nummer 1 is. Een gevulde maag, de kennis rondom het maken van voedsel en de goede kwaliteit, is toch de kracht die elk land in bezit wil hebben?’ Ik keek hem aan en dacht bij mijzelf, dit moet heel Nederland horen. Hij ging verder met zijn verhaal: ‘Ik ben niet rijk, maar ik heb de kennis en ervaring van het vis vangen. Ik heb deze pizzazaak samen met mijn vrouw opgezet en met de opbrengst hiervan zijn wij een boerderij aan het starten, want een lege maag is het ergste wat een mens kan overkomen. Dat wil ik mijn kinderen niet aandoen.’ Het leven kan in 1 dag 360 graden draaien. Geld kan in 1 dag niks meer waard zijn.  Wij als Nederlanders kunnen nu wel denken dat we te veel voedsel hebben en dat wij niet voor de wereld moeten produceren, maar ik ben ervan overtuigd dat elk land en elk individu zijn eigen krachten moet benutten. Nederland is ontzettend goed in het afleveren van de hoogste kwaliteit eindproducten op een diervriendelijke manier en dit doen ze  wereldwijd. Zelf ben ik gestopt met boeren, maar als zo iemand dit tegen mij zegt, krijg ik wel even vraagtekens of ik de juiste beslissing heb gemaakt. Voedselmakers zijn in mijn ogen de belangrijkste mensen op aarde. (Nu kan ik dit zeggen zonder mijzelf op de borst te slaan. 😉)

Ik heb er 1,5 week over nagedacht en ben in de tussentijd nog in gesprek geweest met een groep Nederlanders die voornamelijk linksstemmers zijn. Ik heb een heel betoog over het bestaansrecht van de Nederlandse boer gehouden. De kijk die ik heb gedeeld, was voor hun nieuw. Ik heb ze vast niet met 1 betoog overtuigd, maar aan het einde van het gesprek zeiden ze tegen mij dat dit verhaal en deze kijk meer gedeeld moet worden. Zelf was ik vooral verbaasd met hoeveel overtuiging en passie ik dit gesprek ben aangegaan.

Vandaag zijn Emiel en ik naar een kaasboerderij in Guatemala geweest ( zie foto). Ik liep langs een koppel koeien heen. Automatische telde ik de koeien 2 keer en vertelde Emiel dat het 38 koeien zijn. Dat ik mijn passie voor boeren niet kwijt ben, realiseerde ik mij nogmaals. Ik heb geen spijt van het feit dat ik zelf al het 'standaard' boerenwerk niet meer hoef te doen. Daarin ben ik echt verveeld geraakt in combinatie dat mijn lichaam de laatste jaren duidelijke signalen heeft afgegeven hier ook geen zin meer in te hebben. Mijn kracht zit misschien wel meer in het overdragen. Erover vertellen, discussiëren of schrijven. Want ik realiseer mij dat ik mijn passie en kennis rondom het boeren niet verloren heb. Ik heb als boerin ervaren hoe het is om dag in dag uit met ons eigen bedrijf, dieren en land bezig te zijn. Ik weet waarover ik praat en kan die kracht inzetten om een brug te zijn tussen de boeren en burgers. Want een lege maag is wat ieder mens in deze wereld kan overkomen. Hoe veraf dit voor ons Nederlanders nu ook voelt.